Zeynep Köylü, Due poesie: “Requiem” e “Leda Şiirleri” (“Poesie di Leda”)

Di seguito la traduzione di due poesie inedite di Zeynep Köylü (n. 1978), una delle poetesse più interessanti del panorama turco attuale. Zeynep Köylü ha studiato Comunicazione televisiva e radiofonica ad Ankara e Sociologia a Istanbul, dove vive. Ha pubblicato sinora due raccolte di poesia, Mio ultimo desiderio: una rosa e un gatto (Son Arzum Gül ve Kedi, 1998) e Baciando il primo albero (İlk Ağacı Öperek), pubblicato nel 2007 dalla prestigiosa casa editrice Everest Yayınları; le sue poesie sono state tradotte in inglese, neerlandese, lituano, bulgaro e mongolo.

requiem

I.

mi resta in bocca l’infedeltà della notte

acqua che scorre alle mie radici celata dal tempo

oh, se solo sapessero che esisto

non lascerebbero il mio corpo

un requiem mi strappa i seni

è un pugno di sale quello rimasto sulle mie labbra

che un dio ha gustato parlando fra sé

mentre tutti vanno via io mi allontano tenendomi il cuore

ora incidimi come una roccia

e forse vedendo da lontano il vento sulla lingua

il mio ultimo maleficio – sarò felice

la mia voce consoli Giuseppe nel pozzo

gli uccelli colmino il lamento del mio corpo

non importa, alle mie spalle risuona all’infinito

una fiaba di notte mai narrata

II.

mi hai lasciata sola, la bocca di un pozzo

ora la luce lunare ferisce il buio dentro me

mentre le acque lasciano il corpo

e si uniscono al silenzio del fiume

agitate in me la corda di Ocno

non c’ è qui nessuno dalle spalle parlanti

chiunque rubi fiabe alla propria madre

in segreto diventa il sogno di un sasso

affronto la terra con la bocca bagnata

non so dire come il tempo passi nel mio fiato

tra due mari resto a pensare

mi baci pure con i baci della sua bocca

Poesie di Leda

risveglio

Terribile averti incontrata tanto tardi

E doverti già lasciare così”

A. Voznesenski

sul fiume nel mio palmo Leda posa il seno

la solitudine del vento attraversa le mie dita

sono spirito delle pietre, disorientamento della pioggia

non posso più pregare un dio incontrato tanto tardi

non posso più essere il cortile di nessuno

né il buio senza odore degli orti

la vita riposa nei pozzi che ho abbandonato

e dimentica sul mio viso la propria confusione

Leda si racconta all’acqua

per divenire il suono delle nuvole

attese dalla notte

la terra riconosce forse la pena che nessuno prova?

entro nelle foreste dei tuoi seni?

dovrei trovare un fiume

per poterti guardare

solo l’amore allarma la solitudine

non ricordarti di me quando ti sveglierai

sguardo

io sono Leda:

non guardare mai nelle acque della mia metamorfosi

dentro me ho uno specchio e ne ho paura

ora non posso più restare nuda

quando il tempo è passato dalla mia bocca era un giovane

un sogno spaccato

di incenso sanguinante

il dolore della cenere mi scende lungo le spalle

confròntati con la paura di dormire

quando sarò un mare le cui onde non crescono

allora gli dei mi ameranno

e forse il segno sul collo

potrebbe parlare con lo sguardo fuori di me

dimenticare

nella mia bocca si aggira la lingua del vento

ho chiesto il mio nome alle allodole

mi hanno baciata con il canto di un momento

ora non posso guardare in faccia Medusa

l’erba perdoni i miei piedi

ho amato la fiaba sul tuo petto

il cielo perso nella foresta

l’oracolo che ho inseguito

dicevano mi fossi dissolta nel respiro del Lete

la pietra addormentata parla con la quercia

si avverte il silenzio dei corpi

le foglie tremolano

non ci sono rami

ma l’addio non tralascia nessuno

requiem

I

ağzımda gecenin ihaneti duruyor

zamandan gizli akar köklerime giden su

ah! bilseler varolduğumu

çıkmazlardı içimden

göğsümü baştan başa yırtan requiem

ıslak dudaklarımda bir avuç tuz mu kaldı

tanrının kendisiyle konuşurken tattığı

uzaklaştıkça herkes uzlaşırdım kalbimle

şimdi beni bir kaya gibi oyun

belki de dilime yerleşen rüzgâr

son lanetimdir diye sevinirim uzaktan

kuyudaki sesimle avunsun yusuf

gövdemin inleyişine doluşsun kuşlar

nasıl olsa ardımda ebedi yankısı var

hiçbir gece söylenmemiş masalın

II

beni yalnız bıraktın bir kuyu ağzı gibi

ay ışığı acıtır şimdi karanlığımı

oysa gövdemi terk eden sular

buluşur bir nehrin sessizliğiyle

Oknos’un ipini sallandırın içime

omuzları konuşan hiç kimse yok burada

bir taşın rüyasına gizlice girer

annesinden masalını kaçıran herkes

görürüm yeryüzünü ıslak ağzımla

anlatamam soluğumdan geçen zamanı

düşünürüm iki deniz arasında

beni kendi ağzının öpüşleriyle öpsün

Leda şiirleri

uyanış

ne acı bu denli geç rastlamak sana

ve böylesine erken ayrı kalmak sonunda

  1. Voznesenski

avcumdaki ırmağa göğsünü yaslar Leda

parmaklarımdan geçer rüzgârın yalnızlığı

taşların ruhuyum yağmurun dalgınlığı

dua edemem artık geç kaldığım tanrıya

kimsenin avlusu olamam şimdi

arka bahçelerin kokusuz karanlığı

terk ettiğim kuyularda dinlenir hayat

yüzümde unutur şaşkınlığını

kendini sulara anlatır Leda

gecenin beklediği

bulut sesi olmak için

kimsesiz acıyı tanır mı toprak

girebilir miyim göğsündeki ormana

bir nehir bulmalıyım

bakmak için sana

yalnızlığı yalnızca aşk ürkütür

beni hatırlama uyandığında 

bakış

ben Leda:

sakın bakma dönüştüğüm sulara

içimde korktuğum bir ayna var

çıplak kalamam şimdi

ağzımdan geçerken ergendi zaman

kanatılmış buhurdan

ezilmiş rüya

külün sancısı iner omuzlarımdan

karşılaştır kendini uykunun korkusuyla

gölgesi büyümeyen bir deniz olduğumda

tanrılar sever beni

belki de konuşur boynumdaki iz

dışardaki bakışla

unutuş

ağzımda dolaşır rüzgârın dili

tarlakuşlarına adımı sordum

bir anlık şarkıyla öptüler beni

Medusa’nın yüzüne bakamam şimdi

otlar bağışlasın ayaklarımı

göğsünüzde uzayan masalı sevdim

ormanda yitirdiğim gök

ardından koştuğum kâhin

karıştığım söylendi Lethe’nin soluğuna

uyuyan taş söyleşiyor meşeyle

sessizliği duyulur gövdelerin

yapraklar çırpınır

yoktur dal

oysa kimseyi unutmaz veda

Advertisements

Leave a comment

Filed under Senza categoria, Traduzioni

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s